Deze ochtend was het weer allemaal drama met het openbaar vervoer 🚌😩. Bus te laat, zitten we in de trein, rijdt hij niet.
De NS kent ook nog het spelletje stoelendans 💃, maar dat doen zij met sporen: de trappen op en af rennen om maar op tijd bij een rijdende trein te komen 🏃♂️🐕💨. Van spoor 21 naar 9, of toch terug naar 12… nee, laten we 11 doen 🙃. Wij hebben onze beweging voor vandaag wel weer gehad, dacht ik zo 😅.
Vanmiddag ging het dan toch een stukje beter 🎉. Komen we op spoor 14 in Rotterdam, zie ik nog net de conducteur lief naar mij zwaaien 👋😍, dus ik hard knipogen en flirten naar hem, en ja hoor: we moesten even doorlopen, maar we mochten nog met hem mee 🚂✨. In Utrecht stonden overal de liften voor ons klaar 🛗 en zelfs de bus stond al op ons te wachten 🚌. Heb ik nog even vuil gekeken naar de mensen die op ons plekje zaten 😤, en wat denk je? Ze gingen zomaar uit zichzelf weg — maar goed ook, anders had ik mijn tanden er denk ik in gezet, ik had toch al trek 🦷😋. Zelfs in Wijk bij Duurstede bleef de buschauffeur niet wachten op het busstation, maar reed in één ruk door. Hij wilde ook naar huis, vertelde hij net voor we uitstapten 🏡😄.
En waar dan het nieuwe pasje voor de baas blijft? Volgens zijn baas zouden we binnen 14 dagen een pasje moeten ontvangen, maar waar? 🤷♂️ We zien het wel. Nu eerst lekker bijkomen van een dagje Rotterdam, op mijn bank 🛋️😴.