Auteur: Oban

Afgelopen vrijdag moest ik aan de bak. In de bus naar mevrouw Thea. De baas werd ff gekneed door haar. Vanuit daar naar de baasjes van mijn baas. We hebben hier heerlijk gegeten en na het uitbuiken, zijn we naar meneer René en mevrouw Ineke gegaan.

Zij zaten lekker met hapjes aan de grote tafel en ik lag er maar onder te wachten op het lekkers wat ik maar minimaal kreeg. Uit verveling ben ik maar lekker op hun bank gaan slapen, dat mocht daar. Bij mijn baas zijn baasjes kreeg ik er voor op veilig door de regen mijn donder, daar mocht het jammer genoeg niet. Heb nog even samen een wandeling gemaakt met meneer René en ’s nachts de baas thuisgebracht.

Zaterdag hadden we een lekker lui dagje. Lang uitgeslapen, uitgebreid ontbeten, een lekkere wandeling door het park en daarna lekker mijn bot aanvallen. ’s Avonds kwamen meneer PJ en meneer Erwin een pilsje drinken, zoals zij dat noemen. Wij honden noemen dat gewoon slobberen. Daarna nog lekker met de baas op de bank series liggen kijken. Zondag hebben we ook een beetje uitgeslapen, zijn we weer lekker wezen wandelen en heb ik weer aan mijn bot mogen knagen. Het is zo’n groot bot, dat ik daar meerdere keren over moet doen, anders ga ik ziek worden.

Dat was me het weekendje wel. Nu maar weer hard bijslapen terwijl de baas aan het werk is. Nog een leuk nieuwtje; ik ben weer oom geworden van mijn zus die 9 kleine pups gekregen heeft. Leuke is dat Mirko haar gedekt heeft en laat dat nu net een vriendje van me zijn. Die woont bij meneer Eric en mevrouw Saskia, waar Uday, de vorige hond van mijn baas opgevoed is.

Donderdagochtend, ik snapte er niets van. Mijn baas deed twee maaltijden in zakjes en legde mijn belletje klaar. Wat stond mij te gebeuren?

Ineens een auto op de oprit, dus zo waaks als dat ik ben, blaf ik de baasjes van mijn baas tegemoet en heet ze welkom. Mijn baas is nog aan het werk, dus knuffel ik eerst even met zijn baasjes. Na de uitpaksessie van mijn baas zijn boodschappen, dronken ze koffie met iets er bij wat ik ook wel wilde hebben, maar gevulde koeken zijn schijnbaar slecht voor mij. Na de koffie pakte mama mijn riem en vroeg of ik mee ging. Dat laat ik mij geen twee keer zeggen, dus ik rende mee, sprong de auto in en toen? Toen stond de baas in de deur opening te zwaaien naar me. Ik ging uit logeren.

Bij de papa en mama van mijn baas aangekomen, heb ik lekker met Binky gespeeld, hun hond. Soms vind ik hem niet zo lief, want dan blijft hij heel gemeen naar me, maar dat is alleen als hij eten krijgt. Dan wil hij het verdedigen, maar die brokken van hem vind ik volgens mijn baas niet lekker, dus die hoef ik toch niet. We hebben professioneel een flos aan stukken gescheurd. ’s Nachts heb ik lekker in de gang geslapen, want ik mocht van mijn baas niet op de bank. Ik ben zelfs niet naar boven gegaan, daarvoor kreeg ik afgelopen week al op mijn kop. We hebben lekker gewandeld, gespeeld en geknuffeld. Die baasjes doen het zo slecht nog niet, dus daar wil ik nog wel een keer logeren. Wel lief dat mijn baas vrijdag ochtend even belde om te horen hoe het gegaan was. Ik mocht ook met hem bellen, maar toen ik de telefoon in mijn bek wilde meenemen, mocht het ineens niet meer. Onze buurman Harry stond ineens op de stoep en nam mij weer mee, naar huis, naar mijn baas.

Thuis gekomen heb ik meteen mijn baas uitgebreid geknuffeld, hebben we met de flos gespeeld, maar gek genoeg pakt hij hem niet net als Binky in zijn bek. ’s Middags heb ik lekker met een kluif op het kleed liggen knagen en toen ik moe werd, ben ik boven op de baas gesprongen en heb ik een poging gedaan om net als hem even lekker te slapen. Lief heh zoals dat er zo uit ziet?

Vanavond ga ik op tijd mijn mandje in. Morgen ga ik naar m’n vriendinnetje in ’t Harde. Joya, maak je borsten maar nat, we komen er aan! De baas heeft een hele hutkoffer bij zich, dus dat wordt morgen uitpakken.

Vrijdag heb ik een klein beetje op mijn nagels gebeten. Ik kreeg Brigitte op visite voor onze 4 weken controle. Dat was spannend en leuk.

Mijn baas kreeg als eerste een tasje met lekkers voor mij. Brigitte was vergeten de papieren waar mijn baas zijn pootafdruk op gezet is, voor de zorgverzekering, door te sturen naar het servicebureau. Daardoor duurde het extra lang voordat ik gedeclareerd ben bij de zorgverzekeraar van mijn baas. Aangezien het nog met papierenpost en een postkoets gaat, zal het nog wel even duren voor ik eindelijk mijn zakgeld krijg. Maar, bedankt Brigitte voor het lekkers, dat waardeer ik. Lik voor haar.

Na de koffie en het toilet zijn we op pad gegaan. Via het restaurant van meneer Wilfred, want we moesten nog even een tafeltje reserveren voor de baas van mijn baas. Op de terugweg kwamen we nog een paar van die mormels tegen die heel hard naar mij aan het blaffen waren, maar het deed me niets. Ik heb ze netjes genereerd. Net voor het eind van de wandeling maakte ik toch een foutje. Ik wilde niet met mijn schone vacht langs de takken schuren, dus moest ik iets afwijken. Ik vergat even dat mijn baas er achter liep en ineens stak er een lantaarnpaal over. De stoep was eigenlijk net te smal. Omdraaien, teruglopen, omdraaien en opnieuw, zo doen we dat. Net voor die paal met dat lampje boog ik af, staken we de weg over en kwamen we terecht in een meute kleine kinderen. Ik herkende ook nog het kleine schreeuwmormel van meneer Bram en mevrouw Monique. Ze heet hetzelfde als mijn vriendinnetje, Joya. Die schreeuwde hard naar ons. Dwars door de kindertjes heen, gewoon door naar huis, naar de bak met koekjes. Thuisgekomen kreeg ik toch een zeer goed van Brigitte. Ze is trots op ons. Tot over een paar maanden!

’s Middags ben ik nog een keer naar het restaurant van meneer Wilfred geweest. Daar zat de baas van mijn baas samen met Mevrouw Erica en meneer Leon. Zij volgen mijn blogs ook. Was leuk jullie ontmoet te hebben, maar vergeet niet dat ik ook wel bitterballen lust, ook al mag ik ze niet van mijn baas! Jullie konden er mij best wel eentje doorpasen. Via de snackbar terug naar huis, want de baas moest zo nodig met meneer Erwin naar de formule 1 kijken. Ik ben maar lekker tegen de baas aan op de bank gekropen en gaan slapen. Was me een dagje wel.