Auteur: Oban

Volgens mijn baas heb ik een biologisch klokje. Om 7.00 uur en 15.30 trippel ik hard met mijn nagels op de laminaatvloer, om aan te geven dat ik mijn pepernoten wil … Euh, ik bedoel mijn brokken. Deze week ging dat even anders.

Ik vond het dinsdag al om 15.00 uur tijd om te eten. Ik liep op hoge poten van mijn mand, door de kamer, de hal, sprong op de bank, ervan af, weer door de gang, om maar de aandacht van mijn baas te trekken, die boven aan het werk was, zegt hij. Uiteindelijk kwam hij pas tegen 16.00 uur naar beneden, toen had ik al wat meter gemaakt door de kamer. Hij had een rood rond ding in zijn handen en ik snapte nog niet wat daarvan de bedoeling was. Hij opende het prethok, de kast onder de trap waar mijn brokken en koekjes liggen, schepte met de beker brokken uit de voerbak en ik schoot al richting mijn mand, ging netjes zitten en ….. Toen liep hij de keuken in?????

Hij deed de brokken in dat rode ding en gooide die zo maar de kamer in. In de vlucht van de voerbal, zo blijkt dat dus te heten, vlogen er al wat brokjes door de kamer. Ik heb die eerst opgegeten en ben toen achter die rode bal aan gegaan. Ook al ben ik blond, ik snapte prima hoe dit werkt. Schop tegen de bal, goed kijken waar de brokjes belanden, bal zoeken, schoppen en alles brokken opeten. Mijn baas vond dat ik wel een vrij agressieve voetballer ben. Die bal heeft alle hoeken van het huis gezien!

Na zulke inspanning zat de buik vol en ben ik een dutje gaan doen. Rond 18.00 uur komt hij weer beneden en wat denk je, nog een rondje voetballen. Ik mag dit spelletje wel. We hebben alleen wel afgesproken dat ik na de wedstrijd, ik wil toch altijd, de voetbal weer moet inleveren. Dat ronde gaatje moet echt nog meer uitkomen, dus als ik dat wat uitrek met mijn tanden …. Dat vindt de baas alleen niet goed.

Vrijdag komt Brigitte voor het 4 weken bezoek, de controle of ik nog wel een beetje mijn best doe en mij gedraag. Daarom moest ik vandaag even naar de dierendokter om mij te laten wegen.

Nu is het altijd wel gezellig bij de dierendokter, dus ging ik in draf er naartoe. Aangekomen heb ik een poging ondernomen vals te spelen, door mijn voorpoten niet op de weegschaal te plaatsen of mijn kont net over de rand te laten hangen. De assistente vond mij wel een grappig monster. Uiteindelijk keurde ze 29.4 goed als meting. Ik ook, want ik moet onder de 30 proberen te blijven. Laat ik nu net vandaag een lekker groot bot tijdens de lunch gekregen hebben.

Daarna zijn we overgestoken naar de grote mensendokter. Mijn baas moest een prikje krijgen om niet ziek te gaan worden in de toekomst. Wel vreemd dat al die mensen buiten bleven staan in een rij. Ik wilde er omheen lopen en naar de ingang, maar mijn baas vond dat we achteraan moesten aansluiten. Langzaam kropen we steeds verder naar voren. Binnen was het feest, want ik ben er slechts één keer eerder geweest, maar toen heel kort. Alle assistentes wilde graag met mij knuffelen, maar dat stond de baas niet toe. Volgende keer, 1 december komen we weer, dan mag het, dus dames, nog even wachten.

Prik gezet, via de ontsnappingsroute naar buiten. Buiten aangekomen sloot ik maar weer netjes aan achter in de rij, maar nu mocht ik er wel voorbij lopen. Soms snap ik die baas echt niet. Onderweg kwamen we de baasjes en mensenpups van mijn vriendinnetje Peppa nog tegen. Die kinderen maken een lawaai voor 10, ook al zijn ze met5. Thuis een lekkere bak brokken naar binnen gewerkt en liggen chillen op mijn favoriete plekje.

Het gaat gelukkig weer een stuk beter met mij. Ik heb goed de tijd genomen om uit te zieken. Sorry maatje Binky dat je ook besmet bent…. Het zal wel corona zijn geweest.

Van mijn baas heb ik geleerd; als je ziek bent, kruip je lekker onder een dekentje op de bank. Nu hebben jullie vast wel gelezen, dat mijn baas het er niet zo mee eens is, dat ik op de bank lig. Maarja, als ik ziek ben, dan mag het toch? Zo ben ik vandaag helaas betrapt toen een bezoeker tegen mijn baas zij, dat de TV nog aan stond. Het duurde even voor hij het snapte, die had ik gewoon aangezet! Moet je de afstandsbediening maar niet op de bank leggen, precies waar ik met mijn dikke kont neerplofte. Dat is toch chillen? Op de bank lekker tv kijken. Ik baalde dat het elektrische dekentje achter de bank lag, daar kon ik niet bij en de stekker in het stopcontact steken, is nog wel spannend.

Afgelopen zaterdag had ik al het vermoeden dat mijn baas wat lekkers gehaald had, maar dat mocht ik nog niet, want ik was ziek. Hij had het verstopt, waarmee hij denkt dat ik niet weet waar het ligt. Afgelopen week had hij ruzie met zijn wijf of wifi en moest hij iets met kabeltjes en stekkers doen in de voerkast. Terwijl hij in dat hokje op de grond lag om in een kastje te rommelen, keek ik even of ik hem kon helpen en wat denk je? Dat knappe bot van bijna een halve meter lag gewoon in de voerkast. Ik nam het vast mee mijn mand in, maar mijn baas is niet helemaal gek, hij had me door. Ik kreeg dat stomme plastic er niet vanaf. Maar nu we komend weekend niet naar Joya gaan, krijg ik het bot komend weekend. Ik ga er van even van dromen ….. Op de bank. Dikke poot en tot snuffels

Nu ik mij niet zo lekker voel, heb ik mijn butler gekregen. Ik bel, hij gaat mij uitlaten. Wat een service .

Mijn baas denkt dat ik iets verkeerds gegeten heb in het park waar ik zo graag lekker los mag lopen. Ik ben daardoor nu wat ziekjes. Ik plas aan de achterkant. Van de dierendokter heb ik pilletjes gekregen en dat helpt wel iets, maar het is nog niet over.

In de eerste nacht, toen ik nog op de bank sliep, maar dat moet je niet verder vertellen, heb ik het laten lopen op het kleed. Mijn baas had mij niet gehoord, of ik blafte te zacht. Gelukkig kwam zijn baasje hem helpen met het schoonmaken. De baas dacht dat ik dan maar in mijn eigen mand in de gang moest gaan slapen.

In de 2e nacht is de baas een paar keer met mij naar buiten geweest, maar toen hoefde ik echt niet. Toen ik echt moest ….. Toen sliep hij zo diep, dat hij mij niet hoorde. Ik heb het toen maar in de gang laten lopen. Mijn baas rook het ’s ochtends al toen hij wakker werd. Hij dacht het netjes opgeruimd te hebben, maar toen hij zich omdraaide, had ik het ook nog even laten lopen in de woonkamer op het kleed. Hij had de deur open laten staan. Moest ik weer een nacht in de gang, in mijn eigen mand en niet op de bank.

Alleen nu was de baas slim. Ik snapte het eerst niet, maar ik kreeg mijn belletje om. Dat belletje gebruikt hij als ik los mag lopen in het park. Dan weet hij waar ik ben. Nu hoefde ik maar te bellen en mijn butler alias mijn baas stormde naar beneden, trok mijn jas aan en hoppa, naar buiten. Gelukkig maar, want anders had hij weer een smerige gang.

Wij zijn een beetje gebroken, dus dit weekend gaan we bijslapen. Hopelijk geeft dat mijn darmen ook wat rust. Dat rijst als ontbijt, lunch en diner is opzich wel lekker, maar ik heb toch liever herten rollade.