Categorie: Oban

De afgelopen week waren er wel heel veel familieberichten die ik graag even met jullie deel. Ga er maar eens lekker voor in de chillstand zitten.

Het is gelukt om met 6 van de 7 zussen en mijn moeder in contact te komen. Alleen met Octa hebben we nog geen contact. Zodra mijn baas de whatsappgroep aangemaakt had, heeft Tika even een appje verzonden naar de baas van Odie en die zit nu ook in de groep. Die blijkt niet eens zo ver van mijn baas zijn werkplek te wonen, dus daar gaan we misschien binnenkort al eens kijken. In de whatsappgroep hadden we bijna een datum om elkaar te gaan ontmoeten. Dit gaan we doen bij Het Leesten nabij Apeldoorn. Dat is volgens Obke een prachtig gebied om te lopen. Otley en Tika zijn daar ook al eens geweest. Een poll gaf zelfs al een datum in september, maar daar stak ons mam een pootje voor.

En dat is dan meteen het volgende goede nieuws om met jullie te delen!!! Ik krijg er weer een berg broertjes en/of zusjes bij, want mijn mama (Tika) heeft weer puppy’s in haar buik! Rond 10 september is ze uitgerekend en tsja, dan is 16 september als dag om te gaan spelen met al je kinderen geen goede optie. Van de universiteit mag onze oudste zus Otley, die bij mama Tika woont, niet met andere honden in contact komen. Dus die zou er dan ook niet bij kunnen zijn. Daarom gaan we dit feestje dubbel vieren zodra de puppy’s van Tika naar de puppypleeggezinnen zijn en er weer rust is. Dat zal naar verwachting in november gaan plaatsvinden.

En over puppypleeggezinnen gesproken …. Mijn maatje Mirko die bij mevrouw Saskia woonachtig is, is vader geworden!!! Wel 10 kinderen heeft hij gekregen. Hij heeft van zijn hobby zijn beroep gemaakt als dekreu van de universiteit. En hoe leuk is het dat één van zijn kinderen, een reutje genaamd Eus, bij Mirko thuis is gaan wonen? Mevrouw Saskia heeft eerst mijn voorganger Uday opgevoed en nu gaat ze Eus opvoeden. Volgens de berichten gaat het heel goed. Als hij heel groot gaat worden, dan noem ik hem reus, maar als het een sukkeltje gaat worden, noem ik hem kneus. De bijnamen zijn al bedacht.

En over papa worden gesproken heb ik nog meer leuk nieuws! Mijn baas is ook papa geworden! Hij wist dit alleen nog niet. Zijn schijnbare zoon stuurde een sms berichtje vanuit het buitenland met de mededeling dat zijn telefoon gestolen was en hij nu een nieuwe heeft met een Nederlands telefoonnummer. Wij wisten niet dat je dat zo in het buitenland kon krijgen. Mijn baas heeft hem een berichtje gestuurd en gevraagd wie zijn moeder is, maar dat wist hij zelf ook niet. Gek verhaal toch? De baas heeft het maar bij de politie gemeld, voordat er straks iemand bij hem aanklopt voor alimentatie. Dan zou ik moeten interen op mijn voer en dat is zeker niet de bedoeling!

En wat ik verder te melden heb? Nou, ik heb gisteren nog even ons hok afgebroken met mijn vriendje Sky en vriendinnetje Storm en dinsdag even bij mijn vriendin Vaya het buitenverblijf op stelten gezet. Lekker lamballen op de bank en hopelijk weer binnenkort bij meneer Harry en mevrouw Addy knuffelen. Die hebben een niet al te best luisterende en niet met andere honden overweg kunnende labradoedel in huis. Dat beest heeft meer het poedelgedrag, het is niet opgevoed. Zelfs mijn baas had wat moeite om hem op zijn plek te krijgen. Ik heb meneer Harry al een paar keer gespot toen hij dat mormel aan het uitlaten was en wat denk je? Het beest ziet er ook niet uit! Nou is het de hoogste tijd om mijn mand, bank, bed op te zoeken. Het blikje hondenbier nog in de kliko en tukken! Dikke poot van mij.

Mama is mijn heldin van de week! Dankzij haar ga ik genieten van een extra gevulde maaltijd.

Ik krijg dagelijks al twee keer een bak met droge brokken. Deze hebben een zalm smaak volgens de verpakking. Ze smaken me prima en doen het ook goed als beloningsbrokjes. Nu mag ik van de universiteit alleen even wat minder eten, want ik ben schijnbaar aan de modder vette kant of zo. Valt reuze mee zegt de dierendokter. Ik zou verwachten dat met al dat omega in die brokken ik prima in balans zou moeten zijn.

Nu heeft de baas gisteren zijn boodschappenbriefje naar papa en mama gestuurd. Die doen op donderdag altijd de boodschappen en nemen onze boodschappen dan ook mee. Ze komen dan altijd ’s ochtends de boodschappen brengen en een bak koffie drinken. Super gezellig, want ik krijg altijd wel even een brokje of staafje van hun. Maar vandaag had mama ook iets voor mij meegenomen! Ik heb vannacht de baas zijn telefoon gestolen en mama een appje gestuurd om haar te laten weten, dat ze ook wel een onsje meer mee mag nemen voor mij. En dat heeft ze gedaan!

Waar ik gokt op 200 gram zalm filet, kwam ze aan met een doos van 600 gram. Super veel natuurlijk. De baas had dan ook maar een gewicht op het lijstje moeten zetten zei ze, dus hij kon er weinig van zeggen. Hij had het appje denk ik nog niet gelezen, maar mama gelukkig wel. De baas liet mij even de bak zien en wat denk je? Ik had meteen mijn tanden er in gezet. Ik wilde die bak met zalm filet wel hebben hoor! Ik moet alleen even wachten. Morgenavond gaan we de salade met zalm eten en dan krijg ik een stukje zalm bij de brokken. Ik kijk er nu al naar uit!

Vandaag kreeg ik de Oban fanclub op visite en heb ik een poging ondernomen om zwart te reizen, maar daar werd ik me toch snel even gepakt zeg.

De baas is lekker aan het werken terwijl ik onder zijn bureau een beetje met mijn bot speel en wat lig te maffen. Dan gaat plots de deur openen en komt meneer Larry met twee van zijn mensenpuppies binnen. Die vond ik natuurlijk super interessant, helemaal omdat ik knuffels kreeg. Nog leuker werd het toen ze een tosti gingen eten, maar helaas had de baas mij al snel door en werd ik aan de ketting gelegd. Ik ben gewoon gek op kinderen en tosti’s. Anne en Jasper wilde mij wel meenemen op vakantie. Wie mij dan kon uitlaten? Hun moeder kon dat wel doen.

Aan het eind van de dag liepen we richting het Rotterdam centraal station. Ik merkte dat er een paar poortjes open stonden. Dat was verrekte handig, dan hoefde ik niet te stoppen. Ik loodste mijn baas dan er ook keurig er doorheen en aangezien het het brede poortje betrof, had hij het nog niet eens door, maar die meneer aan de andere kant van het poortje wel. “Mag ik uw vervoersbewijs even zien meneer de blindengeleidehond?” vroeg hij. Ik keek hem wat onnozel aan, keek naar de baas en die zei: “Daar gaat je zakgeld vriend”. Dat klonk niet best, dus draaide ik snel om, gingen we terug door het open poortje, maakte we een u-bocht en via een dicht poortje gingen we het station weer in. De meneer aan de andere kant van het poortje moest heel hard lachen. Gelukkig hadden we nog wel de trein gehaald zonder zwart te reizen, want natuurlijk kregen we controle in de trein.

Het klonk een beetje eng wat we gingen doen, maar achteraf viel het best wel mee en was het heel gezellig.

Afgelopen donderdag vertelde de baas dat we naar hele boze mensen gingen. Nu doen we dat wel vaker, als er mensen het niet zo eens zijn met de politieke keuzes van mijn baas. Hij gaat graag met mensen het gesprek aan en vaak zijn de mensen dan achteraf heel blij dat de lucht geklaard is. Maar nu zouden we echt naar hele boze mensen gaan. Deze mensen komen elke donderdagavond om 20.00 uur fysiek en virtueel bij elkaar om samen boos te doen.

Meneer AnneJan zouden we ontmoeten op het busstation. We mogen niet verklappen dat we dankzij hem te laat waren. We moesten ons in een mini busje proppen wat voor blindengeleidehonden echt niet leuk is. Iemand met een rolstoel, die zou pech hebben, want dat past niet. Bij de halte aangekomen dacht mijn baas de weg wel te kennen, maar de uitleg die hij van het baasje van mijn vriendje Vester gekregen had, bleek niet correct. Ze had de in- en uitstap halte door elkaar gehaald, dus we zouden precies in de tegenovergestelde richting gelopen zijn. Meneer AnneJan pakte toch naar even de navigatie er bij en dankzij hem hebben we het gevonden. Daar hebben we kennis gemaakt met meneer Marcel en heel eerlijk, ze zijn echt niet zo boos als dat de baas het deed overkomen. Nog iets later kwam meneer Bug. Lijkt op bug, maar deze is een stuk lastiger de deur uit te jagen denk ik, want deze meneer heeft echt wel een mening, die mijn baas wel kan waarderen. Ik vond deze man ook wel fijn, want hij ging boven mijn neus gewoon een dikke vette pizza zitten eten.

Meneer Jos en mevrouw Chantal waren net te laat zoals ik het begreep, maar blijkbaar gaat er wel eens vaker iets niet goed, dus was het geen probleem. Die lui hebben vervolgens 2 uur en 15 minuten aan tafel gezeten, gedronken en zitten praten, maar boos? Het viel echt wel mee. Na een uur en 20 minuten gingen de meeste even naar het rookhok en ik mocht van de baas mee. Van trouwe fans heb ik begrepen dat ik daarna een paar keer in beeld verschijn, terwijl ik op jacht was om ergens mijn tanden in te zetten. Hun boos, dan zal ik ook boos doen, maar ook dat viel wel mee. Het hartje van mevrouw Chantal heb ik weten te veroveren. Ik heb niets gesloopt, daar is meneer Marcel beter in begrijp ik.

Die boze mensen heten eigenlijk de Angry nerds. Gewoon een stel goede vrienden die graag praten over privacy en security in een wekelijkse podcast. Wil je mij en mijn baas terugzien? Kijk dan de hele show op YouTube. Zie je ons liever niet, dan luister je de audio only variant op Spotify of elk ander podcast platform.

YouTube: https://www.youtube.com/live/M4Ewczipw7k?feature=share

Spotify: https://open.spotify.com/episode/3fUc0o2UP7hS3XAkZ6zq1O?si=tJdYTkGyQHi45A6-ENpApg

Waar ik uithang? Nou in mijn mat denk ik zo.

Zondag was het zo warm, de mussen vielen van het dak, maar ik heb ze denk ik steeds net gemist. De baas vond het nodig om de hele dag in zijn waterbak te liggen. Hij had er kouder water in zitten dan normaal, dus werkte dat verkoelend. Toen hij op mij af kwam met de tuinslang, ben ik snel naar binnen gevlucht.

Ik lag lekker op de bank in de schaduw te snurken toen ik merkte dat de baas zijn waterbak was uitgekomen, een mat opzocht en die aan het frame hing wat al sinds ik hier woon in de tuin staat. Hij plofte er met zijn dikke kont in, pakte zijn grote glas met water en ging lekker liggen. Ik stond er bij en keek er naar, maar wist niet zo goed wat te doen. Ik wilde daar ook wel in kruipen.

Voorzichtig legde ik mijn voorpoten op de baas zijn borst. Ik keek een beetje in het rond of niemand mij zag en waagde de sprong. Ineens lag ik lekker boven op de baas in de hangmat. Dus waar ik uit hang? Ik hing lekker in de hangmat te chillen. De baas vond het nodig om te videobellen met mijn vriendin Joya. Die moest er hard om lachen. Zij schijnen ook zo’n hangmat te hebben, dus misschien mag ik daar wel in komende zaterdag als we daar gaan spelen.

Ik zou misschien even bij mijn zusje Ona gaan kijken zaterdag, die woont er niet zo ver vandaan, maar zij is dan een weekendje weg. Haar baas vroeg of wij wel eens bij de zandverstuiving gaan spelen. Ik heb haar de toen gemaakte video doorgestuurd. Zij denkt dat we daar de volgende keer prima samen kunnen spelen, dus dat heb ik nog tegoed.

Eens moet de eerste keer zijn, maar blijkbaar is het al eens eerder gebeurd, maar heb ik daar geen weet van. Voor je nu denkt, oh jeetje, Oban is gegrepen. Nee hoor, wees gerust, het was de baas en niet ik. Dat lucht vast op.

In het pand waar mijn baas werkt is sinds deze week de airco weer actief. Voor de beste werking kan je de deur van het kantoor dan beter open laten staan, maar dan loop je het risico dat ik aan de wandel ga. Dus bedacht meneer Ties de oplossing, een pallet voor de deuropening. Ik kon zo nog wel flirten met alle chickies die voorbij liepen, maar kon er niet meer uit.

Na de lunch wilde de baas mij gaan uitlaten. Tuig aan, stropdas om en in de poten. Hij haalde dat pallet ding voor de deur weg en we liepen de gang op. Maar net zoals bij ons, hadden de buren ook de kantoordeur open en ja hoor, barking bitch was er weer. Het keffertje met een hele grote schelle blaf. Bijt niet, doet geen vlieg kwaad, maar laat wel even weten dat dit haar kantoor is. Alleen vergat ze even dat de gang gezamenlijk is en ik daar dus ook mag lopen. Andersom zou ik haar ook ons hok uitjagen. Ze kwam met een rotgang op ons af. We waren de deur al gepasseerd toen ik die barking bitch de gang op hoorde komen. De baas was zo slim om het tuig maar los te laten, anders had ik daar weer een verkeerde draai aan gegeven en zou die weer kapot gaan. Ik gromde en blafte even terug naar haar, maar zij vond het nodig om mij aan te vallen.

Had ik even het geluk! Liefde is? Je baas in de frontlinie plaatsen, zodat hij de klappen kan opvangen voor je. Hij sprak het monstertje streng toe en die droop met haar staart tussen de poten terug haar hok in. Ook omdat de buurman haar in haar nekvel greep. Wij konden rustig verder. Zoals altijd gaan we eerst naar het toilet voor de baas, maar daar kwam hij er achter dat hij zwaar gehavend uit de strijd is gekomen. Een lange snee in zijn been. Dat was even een tegenvaller en het bleef maar bloeden.

We liepen toch maar even terug om de EHBO er bij te roepen. Eerste Hond Bij Ongelukken, dat zou ik zijn, met mijn snuit vooraan. De buurman schrok en kwam meteen met zijn EHBO trommel aan. Gelukkig hebben we op kantoor altijd wel alcohol en schoonmaakdoekjes. Normaal gebruiken ze die om computers en bureaus te poetsen, maar die snee in de baas zijn poot kon er ook wel mee schoongemaakt worden. De baas voelde de alcohol niet prikken, maar volgens meneer Larry komt dat meer omdat mijn baas er resistent voor is, alcohol dan. Een pleistertje was te klein, dus nu zit er een hele dikke lap op, wat ze een zwachtel noemen. Morgen maar eens kijken of de baas er nog een trauma aan over gehouden heeft en de schade opnemen. Hij kan nog gewoon lopen.

De bain van het hondje kwam meteen poothoogte nemen. Zij heeft mij nog even onderzocht om te kijken of ik gewond was, maar ze wilde gewoon even met mij kroelen denk ik. Ik had nergens last van, ik bijt wel van me af. Mijn baas weet ook wel dat het hondje hem niet opzettelijk wilde grijpen. Het is vermoedelijk een vlijmscherp nageltje geweest waarmee de baas opengekrapt is. Gelukkig heeft die barking bitch wel haar rabiës vaccinatie en is de DTP van de baas nog geldig, dus wappie zal hij er niet van worden. Ik zeg dat hij dat toch al af en toe is.