Het snuitboek van Oban en zijn vriendjes

Stipt 12.30 uur stonden afgelopen zaterdag de vriendjes van mijn baas op de stoep. Samen met Douwe, Petra en hun mensenpups Luuk en Sanne gingen we naar Joya haar hok. Ik sprong zoals het een afgestudeerde hond betaamt, netjes in de achterbak van de auto.

Maar toen de baas even terug mijn hok in ging en Douwe even kwam controleren of ik niet bij het eten kon, wat ik al lang geroken had, sprong ik de auto uit en checkte ik eerst even wat mijn baas ging doen. Pas toen hij terug kwam en mij sommeerde terug in de auto te gaan, sprong ik er weer in. Even laten zien dat ik hem echt niet uit het oog verlies!!!

In ’t Harde aangekomen had ik al meteen door waar we waren. Ik begon meteen met Joya en haar mensenpups Sylian en Kyrano te spelen. Even knuffelen met Jurrian en Anouchka en meteen dat park van Joya in. Die heeft een grote speelplaats met genoeg snuffelplekjes waar je je poot even kan optillen. Er staat daar ook zo’n grote drinkbak in de tuin, waar de baasjes met hun zwembroek in plonsen, maar dat deden ze dit keer niet. Alle mensenpups gingen gamen. Later gingen ze de tuin verkennen, dus verkende Joya en ik die ook even mee.

Douwe en Petra hadden het idee om rond 19.00 uur terug naar hun hok te rijden, maar het was zo gezellig….. Pas 20.45 reden ze weg. Mijn baas en ik gingen later met de taxi naar huis. Ik heb die chauffeuse heel verliefd aangekeken, dus had ze voor mijn billen de verwarming aangezet. Thuis hebben we nog maar een klein rondje gedaan en ben ik snel mijn mand in gekropen.

Zondag waren mijn baas en ik heul heul heul lui. Ik lag op het kleed en hij op de bank een serie te kijken. Ik probeerde tot twee keer toe vergeefs ook op de bank er bij te gaan liggen, maar dat keurde hij echt niet goed. Aangezien ik toch nog even mijn energie kwijt moest, zijn we nog even naar het park geweest vlakbij ons hok. Een chill weekendje al blaf ik het zelf. Maandag mocht ik meteen aan de bak, op naar Rotterdam, naar de baas zijn werk.

Deze week stonden er nog 2 trainingsdagen op het programma. Gelukkig  heb ik tijdens het lopen geen last van mijn afgescheurde teennagel, dus zijn we er weer lekker tegenaan gegaan.

Ik woon nu sinds 21 september bij deze baas en we moeten elkaar nog steeds een beetje leren kennen blijkt. Net als ik, is mijn baas soms behoorlijk harig. Sommige vrouwtjes vinden dat dan kriebelen tijdens het knuffelen, maar daar heb ik geen last van.

Op #dierendag zou je toch wel mogen verwachten, dat ik als blindegeleidehond mag uitslapen? Maar nee hoor, juist vandaag krijgt mijn baas het idee om naar kantoor te gaan. Dus ik, met m’n goede gedrag, sta netjes op, eet mijn brokken op (niet eens iets speciaals), krijg mijn jas aan en hoppa, naar de bus.