Auteur: Oban

Donderdag zijn wij op de Heksenberg in Heerlen geweest bij heks Marije, maar sindsdien lijkt mijn baas wel behekst.

Vrijdag had de baas al wat last van zijn snuit. Er kwam een heleboel troep uit en niet iets wat hij eerder opgesnoven had denk ik, kon niks wits terug vinden. Zaterdag kwam mijn straalkacheltje beneden en na het knuffelen werd ik besproeit door die snuit van de baas. Vanaf dat moment heb ik hem even niet meer aangekeken, want dat vond ik niet zo tof, tot ik mijn ontbijt aangeboden kreeg, toen waren we weer vriendjes. De rest van de dag heb ik maar lekker op zijn pootjes gelegen op de bank.

In de hoop dat het zondag wat beter zou gaan, begreep ik al snel dat die kans verkeken was. Ik moest uitslapen en kreeg pas laat mijn ontbijt. De baas leek nu meer op een spook, zo wit als dat hij zag. Hij slikt de hele dag pilletjes en net mocht ik aan een stoomding ruiken waar toch een geur vanaf kwam ….. Zelfs ik moest er veel van niezen. Nu zit hij met snotlappen op de bank een podcast te luisteren met een elektrisch dekentje om hem heen. Ik ben maar bij zijn voeten gaan liggen vandaag, want met dit hondenweer ben ik liever ook niet buiten. Hopelijk knapt hij wel op, want we gaan morgen weer naar Rotterdam. Die snuiters heb ik al even niet meer gezien.

Mijn baas en ik hebben even vakantie en dat begon al lekker! Ik was de eerste die aan de drank zat!

Afgelopen vrijdag gingen we voor de vrijdagmiddagborrel naar de stad, maar daarvoor moest ik nog even voor mijn jaarlijkse controle langs de dierendokter. Keurig op gewicht en raad eens? Ik had de eerste cocktail van de dag te pakken, dus had ik al gezopen, voor mijn baas ook maar een drankje aangeraakt had. Vreemd is wel dat ik deze cocktail via een spuitje kreeg, maar gelukkig waren er beloning brokjes.

Bij meneer Wilfred waren we niet welkom, die had andere mensen in zijn restaurant, dus zijn we bij mevrouw Jacqueline en meneer Richard maar een drankje gaan doen. Stond daar ineens meneer Martien in de hut. Dacht ik dat we een bekkie af gingen doen bij meneer Brian, maar meneer Martien en mijn baas vonden het nodig om daar uitgebreid te gaan tafelen. Gelukkig smaakte het stokbrood heerlijk!

Vanmorgen begon ook feestelijk! Ik heb voor het eerst mijn baas wakker gemaakt, in zijn mand! Ik hoorde een stemmetje roepen dat ik voor één keertje wel naar boven mocht, dus daar kwam en lag ik, gestrekt op de mand van de baas. Ik mocht 5 minuten knuffelen en snurken en toen moest ik weer naar beneden. De baas is vandaag jarig, dus heb ik hem wat extra liefde gegeven vandaag.

Ik heb hem ook goed geholpen met de hapjes. Restantjes kaas, komkommer en een stukje worst. Zelfs een gekookt ei, dat ontbrak er niet aan. Wat een verwennerij voor ons samen zo op de vroege ochtend. Gelukkig heeft meneer Ludo nog even een extra kratje bier aangetrokken, want de baas was even bang dat hij te kort zou hebben voor vanavond. Nu nog even een dutje doen voor de visite zo komt! Morgen moeten we ook weer eten en knuffelen. Die tas met cadeautjes, ik weet zeker dat daar ook iets voor mij in zit, dat heb ik al lang geroken.

Jullie hebben lang moeten wachten op weer een verhaaltje, dat klopt. Mijn baas en ik hadden er even geen zin meer in om hiermee bezig te zijn. Ik heb 3 toetsenborden gesloopt vanwege het nogal lomp typen met mijn poten zegt mijn baas.

Weten jullie nog wie Joya is? Daar hebben jullie ook al lang niets van gelezen. Haar baasje is blijkbaar veel te druk met werk werk en nog eens werk. Die is zo overwerkt, dat haar mannelijke baasje haar tegenwoordig zelfs de werkster noemt volgens mij. Misschien dat als ik het weer ga oppakken met mijn baas, dat Joya haar baas ook weer kan motiveren om eens wat te gaan schrijven. Ik zal mijn uiterste best doen om hun te overtuigen en wat we dan komende zaterdag voor avonduren gaan beleven, dat lezen jullie dan volgende week, want komend weekend ga ik weer samen met mijn baas naar Joya toe.

Ik heb vernomen dat de haag rond het park gesloopt wordt. Dat geeft ons mooi de ruimte om eens verder te gaan kijken dan het park groot is. De baas heeft me al gewaarschuwd, dat ik het park niet uit mag. Het is nog wel even 2 nachtjes slapen voor we er naartoe gaan. Vanavond gaat de baas een nieuwe deurbel installeren in de hoop dat ik dan wat minder ga blaffen. Sinds het baksteen incident van een paar weken geleden, ben ik erg alert. Ik hoor je al denken, een baksteen? Jup, we hadden wat vervelende irritante kindertjes in onze woonwijk die het nodig vonden om de voorruit van onze buren te slopen met een baksteen. Dat blijkt goed te werken. We raden niemand aan dat te doen natuurlijk, maar sinds die klap sta ik op scherp en blaf ik naar alles wat ik hoor, ruik, zie of proef. Voor dat laatste, dan is de veroorzaker al van mij!

Maar welke onderwerpen vinden jullie als lezers leuk om te lezen? Laat je wensen achter in de reacties en dan ga ik even met de baas overleggen. Ik mag nu weer schrijven van hem, ik hoef niet meer te typen. Ik mag het blaffen naar de google assistent. Haar chatgpt vertaalt het dan van hondentaal naar het Nederlands, zodat jullie het ook begrijpen.

Wat gaat de tijd toch snel. Ik ben alweer een maand op vakantie en ik heb te horen gekregen, dat ik nog 2 weken langer mag blijven! Daarom toch maar even een verslagje tot nu toe.

Het Geinpark, IJsselbos, Panbos en de A2 plas, het kan hier niet op van leuke uitlaatplekken. Lekker rennen, zwemmen, ravotten met mijn vriend Vester en zelfs gewassen worden tijdens het uitlaten, wie doet dat nou? Meneer Ludo was de schuldige! En wie is er zo maf om telkens weer met mijn balletje te gooien? Das meneertje Jonathan. De harenvreter Rambo rolt elke nacht door de woonkamer om de haren van Vester en mij op te ruimen. Ik ben niet bang voor dat ukkie hoor en zoveel hoeft hij toch niet te doen, want mevrouw Suzanne vind borstelen schijnbaar leuk, de sadist. Ik mis wel een beetje mijn plekje op de bank, dat mag hier schijnbaar niet, heb ik ervaren.

Ik moet het met mijn baas er eens over hebben of wij onze schoonmaakster niet kunnen inruilen voor mevrouw Sandra. Die neemt elke week koekjes voor Vester en mij mee. Ondanks dat ben ik al ruim 2 kilo afgevallen, volgens de weegschaal bij de dierenwinkel. De supermarkt bezorger gaf mij een aai. Normaal krijg ik van de onze wat lekkers. Ik denk dat ik papa en mama ook een beetje mis, net als mijn baasje.

We zijn ook een dagje naar het strand geweest. Ik vind zand en zout water blijkbaar lekker. De eigenaren van de stranttent waar mijn oppassers even wat wilden drinken, vonden dat minder fijn. Ik heb het terras onder gekotst, spuitpoep, je kent het wel. Volgende keer zal ik mijn bek dicht houden tijdens het zwemmen en niet denken dat Vester overal de bal begraven heeft. Iemand moet die balletjes toch weer opgraven als hij ze steeds verstopt?

Verder is het veel chillen, Jonathan vermaken, veel knuffelen, mevrouw Suzanne omver beuken, haar armen kapot krassen, omdat ze de koekjes veel te lang in haar hand blijft houden tijdens apeloefeningen en haar vingers opvreten als ik weer wat lekkers krijg. Stiekem is het best wel een tof oppasadresje. Hopelijk knapt de baas weer snel op, want ik mis hem, papa en mama en de buufjes wel een beetje hoor.

Mijn baas is stuk en moet rusten. Mag ik even lekker op vakantie.

De baas is kreupel, loopt als een bejaarde en piept alleen maar. Niet om mee te werken die vent. Net 42 en dan al zo? Die ouwe heeft te lang doorgelopen met een kwetsuur en nou is hij de spreekwoordelijke bok, maar in het echt is hij feitelijk een steenbok. Typisch eigenwijs gedrag, waardoor hij nu verplicht een stapje terug moet doen of toch niet? Oh nee, hij mag niet meer stappen, dus ook niet stappen in Waik (inside grapje voor de kenners)

De baas moet verplicht pootrust houden. Geen belasting op zijn voet. Fietsen mag hij dan weer wel, want dat doe je blijkbaar vanuit je tenen, dus heeft hij een fiets gekocht, waar je geen meter mee vooruit komt. Ik snap er echt niets van, maar hij heeft er wat aan zegt hij. Mij niet gezien. Ik kan met mijn poten niet bij de trappers. Aangezien die fiets ook niet verplaatst, hoef ik er ook niet naast of voor te gaan rennen gelukkig, mij niet gezien.

Doordat hij zoveel pijn heeft met lopen, zijn we ook wat minder ver wezen wandelen. Gevolg is dat die Kees Jan, die vent met die witte jas, ook wel de dierendokter, nu ineens zegt dat ik 2 kilo te dik ben. Hij heeft nog niet eens naar zichzelf gekeken. Wel geinig is dat de Zandweg, de weg waar de dierendokter zit nu echt grotendeels een zandweg is. Ik moest de baas letterlijk door het zand slepen om bij de dierendokter te kunnen komen. Ik denk dat er ook nog wel wat vanaf gaat, want pas na het wegen heeft hij mijn poepertje onder handen gehad. Ik had weer zo’n vol zakje in de kont.

Nou mag ik op vakantie en weet je waar ik heen ga? Naar mijn vriendje Vester. Hij heeft ook een studie gedaan bij het KNGF. Ik heb vernomen dat we dagelijks naar het bos gaan of een uur gaan wandelen of zo. Volgens mijn baas is dat goed voor me, dan val ik ook weer wat af, wat die baas van me ook moet hoor. Ben benieuwd wat een robotstofzuiger is, die schijnt daar ’s nachts door het hok te gaan. Vester maakt er zeker dagelijks een bende van, dat doe ik echt nooit hoor. Donderdag gaat de baas mijn tas inpakken. Ik krijg gewoon een volle zak brokken mee, want Vester eet geen brokken met zalm. Ik ben wat decadent denk ik. Ik neem wel wat lekkere botten en een hondenbiertje mee om samen te delen, want het is toch wel super tof van hem en zijn baasjes, dat ik even een maandje bij hun kan hokken.