Categorieën
Joya

Chit-chat met mijn vriend Oban!

Het is al een poosje stil rondom mij. Mijn baasjes zijn een beetje druk en ik doe maar gewoon mijn dagelijkse dingen. Standaard uitlaatrondjes, de postbode begroeten (die heeft altijd een koekje voor mij), spelen met mijn vriendinnetje Lotje en knuffelen met de kinderen.

Het was de afgelopen tijd een beetje hetzelfde. Ik moet je wel eerlijk zeggen, dat ik me dan verveel. En als ik me verveel dan word ik een beetje opstandig.

Mijn nachtelijke avonturen

Vorig weekend hadden mijn baasjes visite. Ze doen dan altijd de klink op de deur, zodat de visite in en uit kan lopen, zonder opgesloten te worden. Mijn baasjes hadden ’s avond vergeten de klink er weer af te zetten.

Ik besloot ’s nachts de deur open te maken. Ik heb zachte dekens en een bank beroofd. De appels op de fruitschaal smaakten ook heerlijk moet ik zeggen. Toen mijn baasjes de volgende ochtend naar beneden kwamen, deed ik alsof ik sliep in mijn mand. Met één oog open keek ik hen aan. “Nee hoor ik heb echt niets gedaan, ik lag de hele nacht gewoon hier.” De deur op een kier en de warmte die van de bank afstraalde, negeerde ik compleet (maar verraadde mij wel).

Chit chat op FaceTime

Die zelfde avond zaten mijn baasjes lekker chill op de bank en ik lag zoals altijd tussen hen in. Ik wilde Oban graag bellen. Obans baas staat als favoriet in de telefoon. Ik hoefde alleen maar met mijn poot op de telefoon te tikken en ik had Oban al aan de lijn.

Ondanks dat het lijkt dat ik niet zo veel doe, had ik veel aan Oban te vertellen. Ik vertelde dat ik geslaagd was voor mijn herevaluatie bij Pets4Care. Ik ben weer goedgekeurd en mag dus weer twee jaar werken in de praktijk van mijn vrouwtje. Oban feliciteerde mij met dit goede nieuws!

Ik was nieuwsgierig of Oban nog steeds als mobiele beveiligingscamera rondliep in zijn huis. Dat niet zei hij, maar zijn baas was wel druk bezig met alles in zijn huis slimmer maken ofzo. “Ah vandaar al die telefoontjes naar mijn baas”, dacht ik.

Oban en ik hadden het er over dat onze baasjes elke keer gekkigheid verzinnen om samen met ons te doen. Oban een beveiligingscamera en ik krijg een raar hardloopsetje aan mijn tuig. Nu het warmer wordt en het langer licht is, wil mijn vrouwtje deze met mij uitproberen. Oban opperde dat het wel goed was voor mij om weer wat meer te bewegen. “Dan ben je in de zomer weer op conditie en in shape!” Aldus Oban. Ik heb maar wijs mijn mond gehouden. Wordt vervolgd!

Categorieën
Oban

Blaffende baasjes bijten ook niet

Wie het hardst blaft, moet weg! Tot een volgende keer meneer Ronald.

Sorry voor de radiostilte, ondanks dat het hier niet stil geweest is. Ik heb samen met mijn baas een blafwedstrijd gehouden. Hij dacht harder te kunnen blaffen dan ik. Meer kan hij wel, maar harder echt niet hoor. Een paar weken terug was die knappe mevrouw Agnes uit Bonaire een avondje op visite, nu hadden we haar butler een paar dagen te logeren. Wel leuk om tegen meerdere mensen op te springen als ze duf en nog half slapend mijn zone betreden. Maar die butler Ronald, die kan me een partijtje blaffen. Hij heeft gewonnen, dus is weer naar huis gegaan.

Aangezien ik mij wat zorgen maakte over mijn baas, heb ik hem naar even meegenomen naar de dokter. Ik wilde hem eerst bij de dierendokter afzetten, maar hij wist ook wel dat we aan de overkant moesten zijn. In de spreekkamer hoefde hij niet eens op de tafel te gaan staan. Na wat discussie kreeg mijn baas de opdracht om in een potje te plassen. Ik hoop echt niet dat ik dat ook een keer moet doen, want ik ben niet zo goed in richten. Ik krijg altijd een koekje als beloning van de dierendokter. Mijn baas moest het doen met papieren, recepten, pillen, potjes en een nieuwe afspraak.

Gelukkig gaat het weer wat beter met mijn baas. Hij heeft nieuwe zooltjes gekregen in zijn wandelschoenen. Hij staat nu een stuk beter en heeft minder moeite met lopen. Dus dat belooft wat voor de komende dagen, hoop ik. Zijn grote waterbak in de tuin is ook weer gemaakt en ik denk dat hij dat lekkerder vindt dan wandelen.

Categorieën
Joya

Daar gaat mijn privacy!

Gisteren was het weer zo ver. Na de wekelijkse boodschappen, wist ik al dat ik mee mocht. Mijn baasjes haalden de kofferbak leeg en maakten ruimte voor mij. We gaan weer naar Oban!

Toen ik bij Oban aankwam kwispelende ik Meneer Ruud bijna omver. Nog net op twee benen overeind, begroette hij mij terug. Zie je nou dat hij een zwak voor me heeft?

Na een race over het laminaat, zetten we onze race, buiten voort. Zo, wat was ik blij om Oban weer te zien! Toen we binnen waren, probeerde Oban mij te imponeren met zijn vliegkunsten over de salontafel en de bank. Dit ging me toch iets te ver. Ik hield het zelf bij spelbogen en rondjes rennen, waardoor ik het tapijt nog even op een andere plek legde.

Na wat bijgeklets te hebben bij Oban’s waterbar, kreeg hij opeens een heel raar tuigje aan. Eerlijk, zo’n tuigje heb ik nog nooit gezien. Het leek wel dat er een camera op zat. Fronsend keek ik hem aan. Ik dacht dat hij zo gesteld was op zijn privacy. Had hij dat niet even met mij kunnen overleggen? Krijgt hij deze camera nou om, omdat zijn baas mijn gesprekken over ontsnappingstechnieken wil afluisteren? Nou Oban, trap er niet in hoor! Als je zo’n ding op krijgt, dan kan je nooit meer ongezien (buiten de afrastering) lopen of een appel van de fruitschaal pakken of een bank beroven.

Aan Oban te zien vond hij het allemaal wel prima, want hij liet zijn nieuwe tuigje met camera, trots aan de buren zien. Ik stond er bij en keek er naar. Heel vreemd en onwennig allemaal. Ik ben duidelijk nog niet overtuigd.

Daarna gingen we naar het park. Zo, eindelijk kon ik vrij snuffelen, tenminste dat dacht ik. Oban kwam een paar keer achter mij aan rennen en legde vast waaraan ik snuffelde en waar ik mijn plasje deed. Eenmaal samen bij een grote kei, vroeg Oban wat mijn probleem was. Hij zei: “wees slim, op deze manier kan je een beroemde filmster worden!” “Ik zou jouw baasjes ook vragen voor zo’n camera op je rug!” “Weet je hoeveel mogelijkheden ik straks krijg, want ik beroof straks iedereens hart, in plaats van banken!”

Terug van het park kreeg ik van lieve Ruud een bot. Al knagend aan het bot dacht ik aan de woorden van mijn lieve vriend. Misschien had hij gelijk. Om harten te veroveren is het misschien wel een leuk idee om te laten zien hoe lief ik ben. Ik heb het voorstel geopperd bij mijn baasjes. Ze komen er nog op terug.

Verder ben ik vandaag lekker lui. Van het spelen en de indrukken van gisteren ben ik moe en buiten is het vies weer. Ik lig daarom heerlijk te chillen voor de haard.

Categorieën
Oban

Je kan me rug op, alleen dan letterlijk

Gisteren vroeg in de ochtend verklapte mijn baas dat mijn vriendin zou komen. Dat heeft de buurt geweten!

’s Ochtends werd eerst door een aardige meneer dat grote hondenhok opgehaald wat meneer René en de baas vorige week opgezet hadden in de tuin. Blij toe, hoef ik daar niet in te slapen. Daarna snel nog even gedag gezegd bij meneer Robert-Jan, die man met al die flesjes in zijn winkeltje. Dit keer heb ik mij heel netjes gedragen en heb ik niks omgezwaaid met mijn staart.

Daarna heb ik heeeeeeeeel lang voor de voordeur naar buiten liggen staren. Bij elke auto die de straat in kwam activeerde ik mijn alarm. Dat vond de baas minder fijn. Maar uiteindelijk draaide er een auto de oprit op en daar achterin, zat mijn vriendin Joya. We hebben het laminaat bijna afgebroken voor de baas. Na even buiten te hebben gespeeld, kreeg ik de kolder in mijn kop en maakte ik wat duikvluchten over de bank en salontafeltjes. Ik was zo blij dat ze er weer waren.

Terwijl meneer Jurrian iets aan het doen was met een GoPro camera, waren Joya haar baasje en mijn baasje druk om mij een nieuwe jas aan te meten. Een tuigje, waar de camera op geplaatst kon worden. Ik vond het wel een beetje vreemd en weg is mijn privacy, maar voor jullie trouwe volgers doe ik dit gewoon hoor.

Met de camera op mijn rug even bij de buren langsgelopen. Zij herkende Joya nog van toen het een klein puppy monstertje was. De buren hebben mij een beetje uitgelachen. Vervolgens zijn we naar het park gegaan en hebben hier wat vette shots gemaakt. Zie de video. Teruggekomen heb ik mij ontdaan van alle jassen, hebben Joya en ik een bot gekregen en zijn we lekker gaan slapen.

Komende zaterdag ga ik samen met Mirko en Pilou en hun baasjes wandelen in de duinen van Katwijk. We nemen de camera mee en zullen hier ook leuke filmpjes gaan schieten. Binnenkort ga ik jullie laten zien hoe goed ik het doe als ik werk. Mocht er nu weer Corona komen, dan kan mevrouw Brigitte gewoon online zoomen met de baas en een filmpje bekijken hoe ik het doe. Lekker efficiënt toch? Nu zijn we net terug van vriendje Vester en ga ik lekker lui samen op de bank met de baas tv kijken. Het is hondenweer buiten.

Categorieën
Oban

Ik wil mijn luchtje terug!

Het was spannend, maar toch wel leuk. Ik kreeg vandaag een verwendagje, wat een uur bleek te zijn.

Mijn baas vond het nodig dat ik mij ontdeed van mijn vachtje. Daarvoor had ik opzich niet naar Antoinette van Leeuwen van Trimsalon tres bien in Wijk bij Duurstede gemoeten hoor. Had mij gewoon buiten in de wind gezet en de losse haren zouden zo wegwaaien, maar nee, ik moest ook opgepoetst worden. Nu ik ontdaan ben van mijn eigen luchtje, moet ik even wennen.

Mijn functie als inbraakalarm sloeg in rond 11.20. Ik had de auto al gespot die de oprit op kwam rijden. Ik heb de hele straat bij elkaar geblaft. Daar stond me toch een knappe leuke dame voor de deur. Ik dacht dat er weer hoog bezoek kwam, maar dit keer ging het anders. De baas deed mij mijn riem om en gaf deze aan deze mevrouw. Ik moest schijnbaar met haar even gaan wandelen ofzo? Ik huppelde vrolijk mee, want ik ben een andermans vriend en wat denk je? Ik mocht achterin de auto. Ik ben gek op autorijden, dus kat in het bakkie, dacht ik.

We reden door Wijk bij Duurstede naar een gebied wat ik nog niet eerder gezien had. Grote gebouwen, vrachtauto’ en nauwelijks stoeppaden. Ik snap wel dat mijn baas hier verdwaald. Opeens parkeerde ze en mocht ik meelopen. Binnengekomen werd het spannend. Wat zou ze met mij gaan doen? Ik heb het gevoel dat er iets niet in de haak is. Zo braaf als dat ik ben, zal ik maar luisteren.

Shampoo, water, gadverdamme. Moet dit echt? Ik lijk wel op zo’n lelijke poedel. Wat heb je nou? Is dat een vachtblazer? Dat vond ik wel heel erg spannend. Het werd een echt zooitje in die trimsalon. Aan het eind van de rit ben ik gewassen en uitgeblazen. Mijn luchtje schijnt fris te ruiken, maar ik moet er nog even aan wennen. Maar snel weer naar het park voor een modderpoel of poep om doorheen te rollen. Nadelig is dat mijn baas met deze wind liever niet naar het park gaat. Hij heeft al eens eerder een dikke tak op zijn kop gehad.

Ik zie er weer knap uit, ruik fris, het huis is weer schoon en ik hoef nog maar 1 nachtje te slapen, dan is mijn vriendin weer in da house voor een flinke knuffelpartij. Zo eerst even bij de buren een bakje bier wegslobberen met mijn baas. Die willen mij vast wel even zien, nadat zij zolang in hun hok opgesloten hebben gezeten.

Nog leuk nieuws! Mijn nieuwe tuig en de GoPro camera zijn binnen. De baas van Joya gaat mijn baas morgen even helpen met het instellen van dat ding en dan krijgen jullie heel binnenkort ook videobeelden van mij tijdens het uitlaten of het werken. Hoe cool is dat? Nu tijd voor een snuffelbiertje. #proost #weekend #firsenfruitig

Categorieën
Oban

Hoog bezoek afgelopen dagen

De afgelopen dagen heb ik veel hoog bezoek gekregen van alleen maar knappe dames die speciaal voor mij kwamen, denk ik.

Zondag heb ik lekker mogen knuffelen met Melanie. Die had ik al eerder ontmoet. Ik heb haar even laten zien hoe goed ik kan werken en hoe goed mijn terrastraining is, toen we uiteten gingen. Ik kreeg van mijn baas zelfs een klein stukje brood en een frietje.

Dinsdagavond kwam Ineke samen met haar man, een toffe peer is dat, René. Die René heeft geholpen dat neppe hondenhok op te zetten in de tuin, maar volgens de baas is dat ding verkocht. Hij had hem nodig voor de meneren die zijn waterbak zaterdag gemaakt hebben en wat denk je? Mijn baas lag er maandagavond in hoor. Maar René en Ineke ken ik ondertussen ook en vind ik super leuk.

Ze hadden ook een gast meegenomen. Een mevrouw die helemaal 10 uur was komen vliegen om mij te ontmoeten. Ik dacht dat mijn fans alleen uit Nederland kwamen, maar zelfs vanaf Bonaire komen ze me knuffelen. Ik heb mij even flink uitgesloofd voor haar. Mevrouw Agnes vond mij wel een knappe lieve kleine hond. Ik neem het haar nog wel kwalijk dat ze me geen bitterbal gegeven heeft.

De komende dagen krijg ik nog meer leuks! Een uurtje douchen, wassen, drogen, knippen en verwend worden bij trimsalon tresbien, de verjaardag van het mensenpupje van mijn baas zijn zus en zaterdag ……… Dan komt mijn vriendin! Dat gaat echt leuk worden. Mijn nieuwe tuigje voor de GoPro is al binnen, dus binnenkort ook modder vette dikke video’s online.