Categorieën
Oban

Eindelijk privacy

Mijn knal gele superman cape is nogal opvallend. Ik kan nergens even rustig plassen of poepen, iedereen ziet mij al van ver. Ik schaam me nogal met die cape aan.

Gisteren was het gelukkig weer droog. De baas had zijn externe vachtje in de was gedaan. Hij had alles uit de jaszakken gehaald en voor het uitlaten, deed hij alleen de sleutels terug in zijn jas. De beloning brokjes gaan altijd in zijn rechter broekzak, die plek ken ik als de beste. Onderweg naar het park begon de baas tegen zichzelf te mopperen. Hij was iets vergeten, maar ik snapte niet precies wat hij bedoelde.

In het park aangekomen deed hij mijn sjaal (riem) en jas (tuig met beugel) af en zei dat ik goed moest luisteren. Ik keek hem wat bevreemd aan, want dat luisteren doe ik toch altijd al? Anyhow, ik nam een sprint en rende lekker het park in. En ineens besefte ik mij wat de baas vergeten was, het belletje wat hij altijd aan mijn halsband haakt, zodat hij hoort waar ik loop, ren of snuffel. Dit was toch wel echte vrijheid en zonder die superman cape was dit volledige privacy! Aan het eind van de ronde kreeg ik nog een lekkere beloning en een extra compliment, omdat ik zo goed geluisterd had.

Categorieën
Oban

De keuring en lekker spelen

Vandaag heb ik mij weer van mijn beste kant laten zien, heb ik een vriendin van vroeger geknuffeld en een date gescoord!

We begonnen al vroeg in de ochtend. Iets te vroeg al zeg ik het zelf. Mijn baas vond het nodig dat ik geborsteld werd, maar later snapte ik wel waarom. Mijn docente Brigitte kwam controleren of ik nog wel goed mijn werk doe. Jammer dat ze meteen zag dat ik iets te dik geworden ben. Ik mag geen dentasticks meer, want daar zit te veel troep in. Ik heb haar even een stukje van de woonwijk laten zien, maar dat kende ze blijkbaar al. We waren zo weer thuis en het zag er allemaal goed uit. Ik mag weer een paar maanden door, naar de volgende controle over 3 maanden.

Als verrassing had Brigitte een vriendinnetje van me meegenomen. Deze kanjer is zeer succesvol in doggy dansen. Maar gewoon lekker spelen en stoeien is ze ook goed in. Ik vond het wat minder goed dat ze met mijn baas aan het flirten was. Toen ze hem begon te knuffelen, ben ik er maar even tussen gesprongen. Ik bepaal tenslotte welke teefjes er aan mijn baas mogen zitten.

Vandaag heb ik mogen appen met een vriendin van mijn baas. Die heeft een wellness salon voor honden. Ik ga daar 18 februari naartoe voor een knippen, wassen, strijken, droog blazen en opfrissen beurt. Ik vind het wel wat spannend, maar heb er nu al zin in. Wat ik vandaag verder ga doen? Waarschijnlijk met m’n pens op de bank liggen, filmpje kijken en snurken. Het is vrijdag, de dag dat de baas vaak even slaap moet inhalen van de afgelopen week. Hij hoopt dat zijn nieuwe mand snel komt, maar dat zal nog wel 9 weken duren.

Categorieën
Oban

Superdog haat natte poten

Afgelopen dagen was het weer echt niet lekker. Door de harde wind hoort mijn baas niet goed de omgevingsgeluiden, dus moet ik extra scherp opletten. Door de regen word ik kletsnat en das helemaal niet leuk.

De voorganger van mijn voorganger heeft lang lang lang geleden een regencape gehad. De baas moest hem even zoeken, maar zijn neus doet het waarschijnlijk net zo goed als de mijne, hij vond hem. Ik lijk net de hond van Superman, SuperDog met zo’n jas. Voordeel is wel dat ik alleen maar natte poten en een nat hoofd krijg als we door de regen lopen en ik deze jas aan heb. Ik schaam mij er wel een beetje voor, daarom hier ook geen foto.

Waar ik super blij van geworden ben, is de badjas die ik van mijn vriendin Joya gekregen heb. Een koningsblauwe badjas. En die staat mij goed! Oordeel zelf. Ik kan hierin lekker makkelijk opdrogen en ik krijg het er ook nog lekker warm van. De uitkomst na een lange wandeling door het slechte weer.

Mijn baas had het ook nog over schoenen, voor als er sneeuw komt, maar die heb ik in de eerste week aan gehad, omdat ik mijn teennagel afgescheurd had. Die krengen doen we dus even niet meer aan heh! Ik ben nog wel benieuwd naar het harnas voor de action camera. Daar heb ik het al eens over gehad met de baas, maar die denkt er nog over na. Hoe gaaf is het als ik jullie filmpjes kan showen van mij door het park achter de teefjes aan. Misschien binnenkort meer.

Categorieën
Oban

Een nieuwe mand, een kapotte waterbak en een antiblafoplossing

Mijn baas kreeg de vraag waarom het zo stil bleef. OK, ik blaf jullie even bij.

Maandag zei de baas dat hij wat zaken op orde ging brengen. Ik weet nog steeds niet precies wat hij hiermee wil zeggen, maar het betekent in ieder geval dat we nu dagelijks zinloos een stuk in mijn jas door de stad ronddwalen. Ik moet stoepen en deuren zoeken, gaan soms bij gezellige mensen op bezoek en ik mag lekker rennen in het park. Mijn baas zegt dat we allebei een stukje buik moeten kwijtraken. Volgens hem smaakt buikspek van de BBQ overheerlijk. We gaan ons best doen.

Hij begon ook over een nieuwe mand. Ik vind dat tweedehands ding die ik van mijn voorganger gekregen heb opzicht wel goed en die bank slaapt ook machtig, maar nu had hij het wel over een hele grote mand. 1 meter en 60 centimeter breed en 2 meter lang? Met een matras van 27 centimeter dik? Daar kan ik wel op wegdromen denk ik hoor. Misschien een keertje samen met mijn vriendinnetje Joya, als die baasjes weer in die waterbak zitten buiten.

Die waterbak is wel een dingetje. Afgelopen week kwam er een meneer die hem uit elkaar haalde, foto’s maakte en zei “hij is stuk”. Dat wist mijn baas ook al, dus niets nieuws. De baas zit nog te wachten op het bedrijf die de waterbak geleverd heeft. Ik weet niet wat garantie is, ik sloop meestal alles zelf wel, dan zouden ze hem nog kunnen maken had die meneer Maarten het er over. Baas moet even afwachten, maar als ze die waterbak uit de tuin willen halen, hebben ze een hoogwerker nodig. Misschien toch nog maar eens de boom van de buurvrouw uitgraven. Joya maar eens om tips vragen als ik weer snuffel met haar. De baas begon vanavond zelfs over zo’n waterbak voor in de badkamer. Geen idee waar die kamer verstopt zit, ik kom niet boven.

Morgen gaat de baas kijken voor een antiblafoplossing voor de ramen. Soms zie ik mijzelf in de ramen en begin ik te blaffen. Of er komt iemand de oprit oplopen, die heb ik dan meestal eerder gespot dan dat gekke alarm wat de baas een deurbel noemt. Hij zegt dat met gordijnen de kamer ook warmer zal horen en voelen. Zolang dat infraroodpaneel boven mijn favoriete plek op de bank aanstaat, hoor je mij niet grommen toch? Nergens voor nodig al blaf ik het zelf.

Wat we de rest van het weekend gaan doen? Geen idee. Languit op de bank, Netflix en NLziet en wij vermaken ons wel. Vanmiddag hebben we een wedstrijdje gedaan wie het hardste kan snurken. We weten niet wie er gewonnen heeft, want we sliepen allebei. Dikke poot en tot de volgende keer.

Categorieën
Joya

Praten met schermen en talent voor lezen?

Vandaag begon de dag een beetje chaotisch. Mijn vrouwtje was druk met haar mensenpuppy’s, die aan staafjes snuffelden. Ik zie dat nu elke dag en ik dacht dat het iets van mij was, dat snuffelen. Kennelijk zien mensen dus toch dat de neus een belangrijk orgaan is. Via de neus kunnen we namelijk al veel te weten komen over elkaar! Hoe gaat het met jullie Snuitboekvrienden? Allemaal nog gezond?

Kan ik voorleeshond worden?

Daarna ging ze haar praktijk klaarmaken. Ze legde een kleed neer en ik kreeg nog snel even een borstelbeurt. Ik ben benieuwd, wat gaan we nou weer doen? Ze zette een computer neer en ze praatte tegen dat ding met twee mensen, terwijl ze naast mij zat. Tja, ze is al een paar dagen thuis en blaft momenteel veel tegen zo’n scherm. Inmiddels weet ik hoe het gaat en blijf dan maar rustig op mijn kleedje liggen.

Ondertussen hoorde ik mijn vrouwtje af en toe mijn naam noemen. Dan gingen mijn oren even heen en weer. Ze was een beetje onrustig, dat kon ik wel merken. Ik bleef met één oor alert om een oogje in het zeil te houden.

Kort daarna hoorde ik een opgewekte stem van mijn vrouwtje. De mensen zeiden dat ik niets hoefde te laten zien. De onrust van mijn vrouwtje ging daarna weg. (Iets met kernkwaliteiten enzo, dat we elkaar goed kunnen lezen, maar een valkuil is dat ze misschien te beschermend kan zijn, maar ook alles te perfect wil doen, wat zorgt voor onnodige onrust. Dat vind ik dan he?:)). Maar mijn vrouwtje moet dat nog even verder uitzoeken!

Het was heel goed dat ik rustig op mijn kleedje kon blijven liggen. De mensen legden uit dat juist dat de bedoeling is, als ik voorleeshond wil worden. Een mooi talent! Mijn vrouwtje legde uit dat de intake voor R.E.A.D. goed was gegaan. Yes! Mijn vrouwtje mag naar school en ik mag daarna voorleeshond worden. Ik heb wel eens geoefend met mijn mensenpuppy’s. Haha, ik viel altijd in slaap van die leuke klankenblafjes achter elkaar. Maar prima, als ik chillend en slapend mensenpuppy’s kan helpen, dan ben ik blij :).

Methode – R.E.A.D.

Methode R.E.A.D. staat voor Reading Education Assistance Dogs en is een leesvaardigheidsprogramma gericht op het verbeteren van de leesvaardigheden en communicatievaardigheden van kinderen. Tja en het werkt zo goed, omdat ik gewoon niet oordeel en zorg voor ontspanning en meer zelfvertrouwen! Zo simpel is het. En daar hoef ik niet eens iets voor te leren. Misschien kunnen de mensen daar nog eens iets van leren (maar dat is een ander verhaal natuurlijk).

Mijn vrouwtje gaat in het voorjaar weer aan de bak. Ze zoekt nog mensenpuppy vrijwilligers die graag met haar en mij willen oefenen met lezen. Wil je dat graag? Bericht ons gerust!

Categorieën
Oban

Een jaar later en er is een nieuwe Uday

Vanmiddag lagen we lekker samen op de bank een beetje naar politieke steekspelletjes te kijken, waar ik geen snars van snap en niets aan vond. Mijn baas dacht dat ik het niet merkte, maar is ook een paar keer bij dat slappe gebrabbel in slaap gevallen. Opeens pingelde zijn telefoon weer. Ik vraag mij soms af wie hij nou leuker vindt, mij of zijn telefoon. Ineens zag ik wat uit zijn ooghoek rollen. Hij had mij nodig, dus kroop ik lekker tegen hem aan.

Hij had het al eens eerder gehad over mijn voorganger, Uday. Morgen is het een jaar geleden dat die Goude labrador niet meer verder kon en de baas hem naar huis moest dragen om nog geen 36 uur later afscheid van hem te nemen. Vanmiddag kreeg hij van mevrouw Saskia een berichtje wat hem, maar ook mij wel een beetje raakte. Eerder schreef ik al dat haar hond Mirko en mijn zus Opus samen in een kamertje pim pam pet mochten spelen. Mijn zus kreeg daar een hoop kleine puppy’s door.

Vandaag kregen die kleine droppies hun naam en mevrouw Saskia mocht ook een naam kiezen. De eerste letter moet volgens de regels met een U beginnen en wat denk je? Mevrouw Saskia heeft Uday weer een beetje tot leven gewekt. Er is straks hopelijk weer een super afgestudeerde blindengeleide-, assistentie-, hulp-, of buddyhond die iemand heel blij gaat maken, luisterend naar de naam Uday. Stiekem zijn mijn baas en ik super trots. Wij wensen deze nieuwe Uday veel geluk toe, net als al die andere kleine mormels natuurlijk.