Categorieën
Oban

Zwart of blond reizen

Vandaag kreeg ik de Oban fanclub op visite en heb ik een poging ondernomen om zwart te reizen, maar daar werd ik me toch snel even gepakt zeg.

De baas is lekker aan het werken terwijl ik onder zijn bureau een beetje met mijn bot speel en wat lig te maffen. Dan gaat plots de deur openen en komt meneer Larry met twee van zijn mensenpuppies binnen. Die vond ik natuurlijk super interessant, helemaal omdat ik knuffels kreeg. Nog leuker werd het toen ze een tosti gingen eten, maar helaas had de baas mij al snel door en werd ik aan de ketting gelegd. Ik ben gewoon gek op kinderen en tosti’s. Anne en Jasper wilde mij wel meenemen op vakantie. Wie mij dan kon uitlaten? Hun moeder kon dat wel doen.

Aan het eind van de dag liepen we richting het Rotterdam centraal station. Ik merkte dat er een paar poortjes open stonden. Dat was verrekte handig, dan hoefde ik niet te stoppen. Ik loodste mijn baas dan er ook keurig er doorheen en aangezien het het brede poortje betrof, had hij het nog niet eens door, maar die meneer aan de andere kant van het poortje wel. “Mag ik uw vervoersbewijs even zien meneer de blindengeleidehond?” vroeg hij. Ik keek hem wat onnozel aan, keek naar de baas en die zei: “Daar gaat je zakgeld vriend”. Dat klonk niet best, dus draaide ik snel om, gingen we terug door het open poortje, maakte we een u-bocht en via een dicht poortje gingen we het station weer in. De meneer aan de andere kant van het poortje moest heel hard lachen. Gelukkig hadden we nog wel de trein gehaald zonder zwart te reizen, want natuurlijk kregen we controle in de trein.

Categorieën
Oban

Boze mensen

Het klonk een beetje eng wat we gingen doen, maar achteraf viel het best wel mee en was het heel gezellig.

Afgelopen donderdag vertelde de baas dat we naar hele boze mensen gingen. Nu doen we dat wel vaker, als er mensen het niet zo eens zijn met de politieke keuzes van mijn baas. Hij gaat graag met mensen het gesprek aan en vaak zijn de mensen dan achteraf heel blij dat de lucht geklaard is. Maar nu zouden we echt naar hele boze mensen gaan. Deze mensen komen elke donderdagavond om 20.00 uur fysiek en virtueel bij elkaar om samen boos te doen.

Meneer AnneJan zouden we ontmoeten op het busstation. We mogen niet verklappen dat we dankzij hem te laat waren. We moesten ons in een mini busje proppen wat voor blindengeleidehonden echt niet leuk is. Iemand met een rolstoel, die zou pech hebben, want dat past niet. Bij de halte aangekomen dacht mijn baas de weg wel te kennen, maar de uitleg die hij van het baasje van mijn vriendje Vester gekregen had, bleek niet correct. Ze had de in- en uitstap halte door elkaar gehaald, dus we zouden precies in de tegenovergestelde richting gelopen zijn. Meneer AnneJan pakte toch naar even de navigatie er bij en dankzij hem hebben we het gevonden. Daar hebben we kennis gemaakt met meneer Marcel en heel eerlijk, ze zijn echt niet zo boos als dat de baas het deed overkomen. Nog iets later kwam meneer Bug. Lijkt op bug, maar deze is een stuk lastiger de deur uit te jagen denk ik, want deze meneer heeft echt wel een mening, die mijn baas wel kan waarderen. Ik vond deze man ook wel fijn, want hij ging boven mijn neus gewoon een dikke vette pizza zitten eten.

Meneer Jos en mevrouw Chantal waren net te laat zoals ik het begreep, maar blijkbaar gaat er wel eens vaker iets niet goed, dus was het geen probleem. Die lui hebben vervolgens 2 uur en 15 minuten aan tafel gezeten, gedronken en zitten praten, maar boos? Het viel echt wel mee. Na een uur en 20 minuten gingen de meeste even naar het rookhok en ik mocht van de baas mee. Van trouwe fans heb ik begrepen dat ik daarna een paar keer in beeld verschijn, terwijl ik op jacht was om ergens mijn tanden in te zetten. Hun boos, dan zal ik ook boos doen, maar ook dat viel wel mee. Het hartje van mevrouw Chantal heb ik weten te veroveren. Ik heb niets gesloopt, daar is meneer Marcel beter in begrijp ik.

Die boze mensen heten eigenlijk de Angry nerds. Gewoon een stel goede vrienden die graag praten over privacy en security in een wekelijkse podcast. Wil je mij en mijn baas terugzien? Kijk dan de hele show op YouTube. Zie je ons liever niet, dan luister je de audio only variant op Spotify of elk ander podcast platform.

YouTube: https://www.youtube.com/live/M4Ewczipw7k?feature=share

Spotify: https://open.spotify.com/episode/3fUc0o2UP7hS3XAkZ6zq1O?si=tJdYTkGyQHi45A6-ENpApg

Categorieën
Joya

Feestje op ’t Harde maskeren!

Afgelopen zaterdag was het weer zo ver. Een feestje met mijn vriend stond gepland. Eerder op de dag had ik app-contact met Oban om te overleggen hoe we omgingen met het miezerige weer. Mijn vrouwtje is namelijk erg gesteld op een schone omgeving. Gelukkig keek mijn vrouwtje blij toen ik vroeg of we in ons park konden spelen. Ik gaf Oban de tip om gewoon een korte broek aan te trekken, omdat het warm genoeg was en de deuren naar het park open konden blijven staan…

Mijn familie was nog druk aan het opruimen en stofzuigen, toen de bel veel eerder dan gedacht ging…

Ik denk dat iedereen in de buurt heeft gehoord hoe blij ik was, mijn vriend weer te zien. Baas van Oban had ook zijn beroemde koffer met lekkers mee. Na een hele blije begroeting, bleef ik maar kijken naar die koffer. “Daar zit toch lekkers in?”

Toen de biertjes netjes op een rijtje werden uitgestald, kregen wij ook lekkers. Een heerlijk bot voor Oban en mij. Om onze vriendschap te vieren had baas Ruud zelfs een fles bubbels meegebracht. Mijn vrouwtje kon dan ook heel even meedoen. Altijd goed om vriendschappen te vieren, vinden jullie niet?

Na gezellig geklets, gingen Oban en ik het park in. Het regende maar het was even heerlijk om te rennen en af te koelen. We zijn niet voor niets waterhonden hė? Bij de ingang had mijn vrouwtje een poetsdoek klaargelegd en bij elke binnenkomst kregen we schone poten en een schone buik.

Aan het einde van de middag zette mijn baasje de BBQ aan. Hij had deze keer een heerlijke bavette gemaakt. Oh en wat rook het lekker rond ons huis. Maar ik heb me weten te beheersen en deze keer geen poging gedaan om het vlees van het aanrecht te pakken. Ook ik maak progressie :).

Toen de mensenpuppy’s naar bed gingen, doken mijn baasjes samen met Ruud in een bak met water. Oban besloot onverwachts om de buurt te verkennen en mijn vrouwtje moest achter hem aan. Ik snap hem wel, we hebben ook een hele gezellige buurt! Ik buurt ook regelmatig. Maar niemand kent hem hier, dus moet hij wel een beetje voorzichtig zijn.

Vrouwtje vond het een goed idee om meezingers aan te zetten. Dit kon goed, want er was feest op het dorp. Dat feest maskeerde mooi onze meezinglol. Een week eerdere probeerde men ook een rave te houden door het lawaai van Defqon te gebruiken als maskering. Echter hadden wij meer succes!

Na een paar feestelijke / vrolijke nummers, was het weer tijd om te gaan. Ik heb nog geprobeerd om naast mijn vriend in de taxi te springen, maar helaas, hij moest toch echt alleen naar huis! Tot een volgende keer Oban!

Categorieën
Oban

Chillen in de mat

Waar ik uithang? Nou in mijn mat denk ik zo.

Zondag was het zo warm, de mussen vielen van het dak, maar ik heb ze denk ik steeds net gemist. De baas vond het nodig om de hele dag in zijn waterbak te liggen. Hij had er kouder water in zitten dan normaal, dus werkte dat verkoelend. Toen hij op mij af kwam met de tuinslang, ben ik snel naar binnen gevlucht.

Ik lag lekker op de bank in de schaduw te snurken toen ik merkte dat de baas zijn waterbak was uitgekomen, een mat opzocht en die aan het frame hing wat al sinds ik hier woon in de tuin staat. Hij plofte er met zijn dikke kont in, pakte zijn grote glas met water en ging lekker liggen. Ik stond er bij en keek er naar, maar wist niet zo goed wat te doen. Ik wilde daar ook wel in kruipen.

Voorzichtig legde ik mijn voorpoten op de baas zijn borst. Ik keek een beetje in het rond of niemand mij zag en waagde de sprong. Ineens lag ik lekker boven op de baas in de hangmat. Dus waar ik uit hang? Ik hing lekker in de hangmat te chillen. De baas vond het nodig om te videobellen met mijn vriendin Joya. Die moest er hard om lachen. Zij schijnen ook zo’n hangmat te hebben, dus misschien mag ik daar wel in komende zaterdag als we daar gaan spelen.

Ik zou misschien even bij mijn zusje Ona gaan kijken zaterdag, die woont er niet zo ver vandaan, maar zij is dan een weekendje weg. Haar baas vroeg of wij wel eens bij de zandverstuiving gaan spelen. Ik heb haar de toen gemaakte video doorgestuurd. Zij denkt dat we daar de volgende keer prima samen kunnen spelen, dus dat heb ik nog tegoed.

Categorieën
Oban

Gewond

Eens moet de eerste keer zijn, maar blijkbaar is het al eens eerder gebeurd, maar heb ik daar geen weet van. Voor je nu denkt, oh jeetje, Oban is gegrepen. Nee hoor, wees gerust, het was de baas en niet ik. Dat lucht vast op.

In het pand waar mijn baas werkt is sinds deze week de airco weer actief. Voor de beste werking kan je de deur van het kantoor dan beter open laten staan, maar dan loop je het risico dat ik aan de wandel ga. Dus bedacht meneer Ties de oplossing, een pallet voor de deuropening. Ik kon zo nog wel flirten met alle chickies die voorbij liepen, maar kon er niet meer uit.

Na de lunch wilde de baas mij gaan uitlaten. Tuig aan, stropdas om en in de poten. Hij haalde dat pallet ding voor de deur weg en we liepen de gang op. Maar net zoals bij ons, hadden de buren ook de kantoordeur open en ja hoor, barking bitch was er weer. Het keffertje met een hele grote schelle blaf. Bijt niet, doet geen vlieg kwaad, maar laat wel even weten dat dit haar kantoor is. Alleen vergat ze even dat de gang gezamenlijk is en ik daar dus ook mag lopen. Andersom zou ik haar ook ons hok uitjagen. Ze kwam met een rotgang op ons af. We waren de deur al gepasseerd toen ik die barking bitch de gang op hoorde komen. De baas was zo slim om het tuig maar los te laten, anders had ik daar weer een verkeerde draai aan gegeven en zou die weer kapot gaan. Ik gromde en blafte even terug naar haar, maar zij vond het nodig om mij aan te vallen.

Had ik even het geluk! Liefde is? Je baas in de frontlinie plaatsen, zodat hij de klappen kan opvangen voor je. Hij sprak het monstertje streng toe en die droop met haar staart tussen de poten terug haar hok in. Ook omdat de buurman haar in haar nekvel greep. Wij konden rustig verder. Zoals altijd gaan we eerst naar het toilet voor de baas, maar daar kwam hij er achter dat hij zwaar gehavend uit de strijd is gekomen. Een lange snee in zijn been. Dat was even een tegenvaller en het bleef maar bloeden.

We liepen toch maar even terug om de EHBO er bij te roepen. Eerste Hond Bij Ongelukken, dat zou ik zijn, met mijn snuit vooraan. De buurman schrok en kwam meteen met zijn EHBO trommel aan. Gelukkig hebben we op kantoor altijd wel alcohol en schoonmaakdoekjes. Normaal gebruiken ze die om computers en bureaus te poetsen, maar die snee in de baas zijn poot kon er ook wel mee schoongemaakt worden. De baas voelde de alcohol niet prikken, maar volgens meneer Larry komt dat meer omdat mijn baas er resistent voor is, alcohol dan. Een pleistertje was te klein, dus nu zit er een hele dikke lap op, wat ze een zwachtel noemen. Morgen maar eens kijken of de baas er nog een trauma aan over gehouden heeft en de schade opnemen. Hij kan nog gewoon lopen.

De bain van het hondje kwam meteen poothoogte nemen. Zij heeft mij nog even onderzocht om te kijken of ik gewond was, maar ze wilde gewoon even met mij kroelen denk ik. Ik had nergens last van, ik bijt wel van me af. Mijn baas weet ook wel dat het hondje hem niet opzettelijk wilde grijpen. Het is vermoedelijk een vlijmscherp nageltje geweest waarmee de baas opengekrapt is. Gelukkig heeft die barking bitch wel haar rabiës vaccinatie en is de DTP van de baas nog geldig, dus wappie zal hij er niet van worden. Ik zeg dat hij dat toch al af en toe is.

Categorieën
Oban

Labrakoe

Vandaag zijn de baas en ik vrij, maar we moeten toch het een en ander in huis doen, zegt de baas. Ik heb mijn opzichterspetje opgezet en kijk toe hoe hij zich in het zweet werkt. Je denkt toch niet met deze zomerse temperaturen dat ik veel ga doen?

Ik mocht de baas vanmorgen helpen in de tuin. Hij vond dat ik mijn labrakoe skills mocht inzetten om het gras en de plantjes tussen de tegels uit te gaan vroeten. Morgen komen ze de airco’s verplaatsen, dus het plekje waar ze komen te staan, moet even schoongemaakt worden. Ik heb mij slechts beperkt tot in de weg liggen, toekijken en grommen als de baas weer een stuk oversloeg. Nogmaals, het is te warm om wat te doen en dan is het nog niet eens volle bak zon in de tuin. Heerlijk om te zien hoe de baas op zijn knietjes zich in het zweet aan het werken is. Ik zou hem niet als tuinman adviseren.

Daarna moest de waterbak worden geleegd, want die moet een stukje opgeschoven worden. Mij niet bellen of vragen om daarmee te helpen! Die bak is heel zwaar. Wel lekker om even in 38 graden warm pootje te baden. Baas vroeg nog of ik gedoucht wilde worden, maar daar heb ik van afgezien, want dan krijg ik ook shampoo over mij heen en dat stinkt.

Dan is het goed en wel 11.00 uur, zijn we druk zat geweest dus is het tijd om even in de schaduw een lekker boek te gaan lezen, aldus de baas. Ik kruip er wel lekker bij hoor, op de bank. Ik lees graag mee en als ik er bij in slaap val, is dat helemaal niet erg. Even energie opladen, voor als we straks naar mijn vriendje Binky gaan.